• Voor kinderen, jongeren en ouders in het buitenland
  • Veerkracht
  • Zijn wie je bent
  • Ook bij remigratie

Het hoeft niet altijd volgens het boekje

Gepubliceerd op 23 oktober 2020 om 10:37

Mazzel

Ik heb me de afgelopen 20 jaar bezig gehouden met ouders, kinderen, jongeren, hun ontwikkeling en hun relaties met elkaar en anderen. En eigenlijk al langer, want tijdens de opleiding Maatschappelijk Werk en Dienstverlening specialiseerde ik mij hier al in. Ik mocht meteen na mijn opleiding beginnen met werken als Schoolmaatschappelijk Werker op basisscholen in Friesland. Ik was een enorme mazzelkont. Ik mocht doen wat ik het liefste deed. Werken met ouders en hun kinderen opdat zij zich zo goed als mogelijk konden ontwikkelen. En dat op scholen, een hele belangrijke leefomgeving van kinderen. In de samenwerking met ouders en scholen bereikte ik de mooiste resultaten. Ik heb ervan genoten en ook veel van geleerd.

Het overkomt iedereen

Nu richt ik me nog steeds op ouders en hun kinderen. Maar dan op ouders en kinderen die in het buitenland wonen of gewoond hebben. De boodschap van deze blog klinkt dan misschien ook een beetje raar van een professional: het hoeft niet altijd allemaal volgens het boekje. Dat is ook onmogelijk in mijn ogen want we zijn allemaal gewoon mensen met ups en downs. Bovendien, over welk boekje hebben we het eigenlijk? Want iedere cultuur heeft zo zijn eigen boekje en wat is voor jou als Nederlander in het buitenland dan HET boekje? En we hoeven toch ook niet altijd alles perfect te doen? We vinden toch ook van onze kinderen dat zij fouten mogen maken om te leren? Waarom vinden we het van onszelf dan altijd lastig als het eens niet wil zoals het hoort? Ikzelf vind het ook nog altijd lastig om fouten te maken. Als ik daar tegenaan loop, dan pak ik mijn verstand erbij en zeg ik de boodschappen tegen mezelf die ik ook tegen anderen zeg. Bijvoorbeeld dat fouten maken betekent dat je leert. Fouten maken houdt je ook scherp. Je wordt je bewust van iets en daardoor krijg je de kans om jezelf een stukje verder te ontwikkelen. Fouten zijn ook gewoon nodig om te groeien. En fouten maken is menselijk. Echt. Iedereen maakt fouten. Zelfs onze koning Willem Alexander en koningin Maxima. Zij vertrokken vorige week midden in alle Corona perikelen naar Griekenland en nee, dat was niet zo’n handige zet. Niet omdat ze zich niet aan de huidige regels hielden, wel omdat zij met hun voorbeeldfunctie beter hadden moeten weten. Ze maakten een fout. That’s it. We doen dat allemaal op zijn tijd. Ik weet zeker: ook de koning en koningin (en hun ‘adviesteam’) hebben hiervan geleerd. En veel zwaarder wil ik daar ook niet aan tillen. Hoewel ik me er zelf heus wel even rot onder kan voelen, die boodschap geef ik mezelf ook als ik eens een uitglijer maak. Ook als opvoeder maak ik soms fouten of doe ik dingen die niet volgens het boekje zijn. Gelukkig wel. Het houdt me scherp. En mijn kinderen ook ;).

Niet volgens het boekje

Zo maakte ik een paar weken geleden in een niet weldoordacht moment een opmerking tegen de kinderen die niet volgens het boekje was. Toen de eerste cijfers van de jongens binnen kwamen riep ik: “als je een 10 haalt gaan we naar de McDonalds of Pizzeria." In de veronderstelling dat het zo’n vaart niet zou lopen. De kinderen roken meteen een kans en sloegen aan het onderhandelen zoals alleen tieners dat kunnen. Tsja, ik had het zelf geroepen dus ik gaf ze groot gelijk ;). Puntje bij paaltje, een 9 is een avond snack uit eigen frituur. Een 9,5 of hoger is naar de Mac of Pizzeria. En de beloning telt ook voor de broer. En jullie raden 't al. Voor de herfstvakantie kwam de jongste met een 9 thuis. Dus toen kon ’s avonds de frituurpan aan. Gister kwam de oudste met een 9,5 thuis. Vanavond staat er dus pizza op het menu. Vandaag heeft de jongste weer een toets. Hij heeft geleerd alsof zijn leven er vanaf hing. Al is het maar om zijn vader te pesten die niet van ongezond eten houdt. Ik zwaaide hem vanochtend uit met de boodschap: geen 9 halen he? Iets met de omgekeerde wereld….;).

Reuring

Nu zullen er mensen zijn die dit lezen en hier van gruwelen. Hoe kun je dit nu doen. I know. Het is ook niet pedagogisch doordacht. Het zijn echter wel de spontane momenten die een hoop positieve reuring in ons gezin brengen. En dat is ook veel waard. En bovendien, mijn manier hoeft ook helemaal niet jouw manier te zijn. En jouw manier niet de mijne. Dat is het mooie van opvoeden. Er zijn echt wel meerdere wegen die naar Rome leiden.

Jouw manier die werkt

Ik zal in mijn coaching dus ook nooit beweren dat mijn manier DE manier is. DE manier bestaat zelfs niet. Natuurlijk, bepaalde dingen werken goed en zijn gewoon handig om te weten. Die zal ik jullie ook niet onthouden, maar dat komt later. En veiligheid is een must. Dat staat buiten kijf. In mijn coaching zal ik altijd samen met jou op zoek gaan naar jouw manier. Binnen én buiten het boekje. Want jouw manier is de manier die werkt. Of je nu kind bent of ouder, jouw manier maakt dat jij jij bent. En daarmee kom ik weer bij mijn kern. Want jij mag zijn wie je bent. Jij blijft jij. Waar je ook woont.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

k van der werf
9 maanden geleden

Haha heerlijk! Geen 9 halen, ik hoor het je zeggen ;) Ben benieuwd naar de score... Ik hoop dat het pizza wordt :)

Ellen
9 maanden geleden

Hij heeft het cijfer nog niet, dus we wachten gespannen af ;). Komende week hebben ze samen weer 8 toetsen. 't Zal toch niet ... Een 9 of hoger is bijna onmogelijk! Toch?